به میمنت میلاد ولی امر مسلمین جهان

حضرت امام خامنه ای

 

مولا اگرچه ختم به سقای کوثر است

مردی که یادگار غدیر پیمبر است

مولا بنام حضرت سید علی که او

نسل زلال کوثر و فرزند حیدر است

می آید از غدیر خمینی چو بوتراب

آیینه ی عدالت و خورشید خاور است

پیر جهان و نایب صاحب زمان که عشق

با او در این هزاره ی وحدت مقدر است

ایران همه حماسه ی فکر و فقاهتش

نامش برای وسعت اسلام سنگر است

در روشن سیاست او دین شکوهمند

در سایه ی سیادت او نور محور است

امت شکفته یا دل بیدار و بی غبار

تاریخ در تلاطم تجدید باور است

باور به باب روشن قرآن که در جهان

تنها مسیر و منجی انسان همین در است

میلاد این امام حسینی خجسته باد

حق باوری که پرتو اعجاز کوثر است

نامش بلند باد و بلنداش بی گزند

دین گستری که روح خدای مکرر است

خلیل عمرانی

تهران 24/4/91

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم تیر 1391ساعت 11:5 بعد از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

عاشقانه ی موعود!             

تقدیم به امام روح الله و امین آرمانش امام سید علی

صدازدی که درختان،صدازدی که بهار
هزار و چارصدو چند  شاخه ی بسیار
تو آمدی و زمین ایستاد  سبزـ آبی
تو آمدی و   زمین ایستاد  دریاوار
جهان جوان شدوآغازتازه ای که تویی
تبسمی که نگاهت،اشاره ات که ببار
ببار تا به سر آید گمان هر پاییز
بساز تا بسراید بهار ازتو هزار
جوانه ها که به نام تو منتشر شده اند
حماسه ها که به رسم تو می شود تکرار
هزار و سیصد و آن سال تلخ تا امروز
تو در نگاه امامی که خوانده ای هر بار
به نام شب شکنش خطبه های خورشیدی
به روشن نفسش عاشقانه ی ایثار
امام دوم نهضت، امین امت نور
پر از هزار و حضوری شکفته در اسرار
تو هستی و همه دل ها به دیدنت روشن
هزارو هرچه غزل ،هرچه عشق، هرچه نثار
امین عشق تو در نور می زند لبخند
چنان که چشم و دل ما،جهان شده بیدار
جهان رو به هدایت، جهان مهدیخواه
به احترام نگاه تو می شود سرشار
نمانده تا برسد عاشقانه ی موعود
حدیث نیمه ی خرداد و لحظه ی دیدار
تهران91/3/10      خلیل عمرانی(پژمان دیری

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1391ساعت 0:33 قبل از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

نامه ی بیداری

آسمان پرشده از فرصت زیبا تو هنوز...

سیب شد رو به سر اندیب، شکوفا تو هنوز...

خاک در رقص  دگرگون به خدا بر گشته

دیده نگشوده ، در افسانه ی دنیا تو هنوز...

شهر برخاسته بر بام تماشا بیدار

دلفروخته در انگاره و  رویا تو هنوز ...

آه... ای درسفر مبهم گندم تا خاک

نور شد سلسله ی آدم و حوا تو هنوز...؟

آخرین نفرت قابیل به جنگ آمده است

شده انگیزه ی آیینه مهیا تو هنوز...

نذر توحید دلی در عطش نیل بشوی

مصر هم طرح نو انداخت، مبادا تو هنوز...

شرق اندیشه تو را سمت خدا می خواند

فتنه ی غرب خدا باخته، حاشا تو هنوز...

از حرا زمزمه ی صبح به آهنگ غدیر

چارده مرتبه دریا شده، اما تو هنوز ...

12/04/91 تهران   

خلیل عمرانی(پژمان دیری)

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1391ساعت 0:28 قبل از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

شوربیداری

 

به خورشید خردادهای مکررحضرت امام خمینی (ره)


باز آوازتوخردادترین می پیچد               

شورگلبانگ تودرذهن زمین می پیچد

زائران حرم راه توبسیارشدند   

             مردمانی که به امداد توبیدارشدند

نام تورمزاناالحق زده گان است ای مرد      

پرچم عشق که بر بام جهان است ای مرد

شرق در شرق به پیوند تو گل می روید    

بر لب زمزم لبخند تو گل می روید

 تونس از زمزم آوای تو شور آورده        

مصر از یوسف فکر تو شعور آورده

 لیبی ازپرتو روحانی تو بیدار است    

   همه سو رویش یاران عمر مختار است          

باز بحرین به نامت به خروش آمده است       

دل دریا شده ی شیعه به جوش آمده است    

یمن از یمن اویس نفست سرشار است        

  همه جا رایحه ی عشق تو میدان دار است     

اردن هاشمی آماده صهیون سوزیست          

   در تب و تاب فلسطین نفس پیروزی است    

الجزایر چه شکوفا چه شهید آمیز است        

در حجاز آینه ی شیعه شهادت خیز است  

مغرب ازقهقهه ی خشم خروش افروزاست  

شهر در شهر نفس های تو عشق اموز است

در امارات اشارات تو نور آذین است         

کوچه در کوچه عمان شورش فروردین است    

 

نام اسلام به نام تو به ایران پیوست    

  با سکوتی که به گلبانگ شهیدان پیوست                       

جاده در جاده افق های هدایت با توست     

  جان لبنان که پر از شور ولایت با توست          

در عراق آینه ها طرح شکفتن دارند          

   دلی از جنس شماعاشق و روشن دارند              

خاک اسلام غدیری همه سو بیدار است       

 همه جا رایحه نام تو پرچمدار است                 

شور دین در دل تاریک جهان نو کردی   

   با غدیری که تو در ذهن زمان نو کردی

با تو در ناب ترین حادثه همسو شده ایم

 بر بلندای غدیر تو علی گو شده ایم    

با علی همسفر صبح ظهوریم امروز             

همه شوریم سراسر همه شوریم امروز               

شور بیداری امت که جهانگیر شده است     

نهضت توست که در آینه تصویر شده است    

باید این راه به سر حد نهایت برسد 

پرچم عشق به موعود هدایت برسد                                                                                    

انتظار فرجی هست که با یاد آمد               

    باز ای منتظران نیمه ی خرداد آمد                                  

          20/2/1390

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم خرداد 1390ساعت 9:23 قبل از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

به شاعر عاشورایی نادم یزدی

    بغضی شد

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

نادم پرنده شد خبر آمد عزا گرفت    

                        ابری شد و گلوی نگاه مرا گرفت

بغضی شد و روایت اندوه مثل کوه       

                    آنسان که راه برگذر لحظه ها گرفت

امّا دلم پرنده شدن را روا ندید       

                    بی تاب راه کوچه ی یک ابتدا گرفت

نادم فرشته بود ولی از در هبوط         

                       آمد برای شاه شهیدان عزا گرفت

مردی که شعله شعله دلش خیمه گاه بود 

                       حتی نشان عاشقی از کربلا گرفت

با پرچم تبسم شش ماهه ی شهید      

                       بالاترین نشان شرف از خدا گرفت

ازشور عشق گفت که در دشت نینوا         

                         بر غربت بلندترین نیزه جا گرفت

از دست های تشنه ی سقا که بی قرار        

                           دست خدا و دامن آل عبا گرفت

از چشم شاعرانه ی زینب که عشق دید    

                           زیباترین نگاه علی در صدا گرفت

آماده شد برای سفر با فرشته ها           

                               در خود فراغ آینه ای آشنا گرفت

پس یاعلی مدد سفر اغاز شد و باز       

                          آدم قنوت شد و مسیر دعا گرفت

مرگ از کنار بستر او با ادب گذشت    

                   درسی که از حماسه ی یک ماجرا گرفت

شاعر به مرگ خنده زد و از سلام دوست     

                            خط امان و نامه ی سبز رها گرفت

شاید برای لحظه ی دیدار با خدا               

                     او را شهود و شوق و شهادت فرا گرفت

+ نوشته شده در  جمعه بیستم خرداد 1390ساعت 8:18 بعد از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

 

 زن فاطمه و زینب

 به مظلومیت زن درفرهنگ غربی

 

مرد آمد وآویخت به دشمن وطنش را

تا درببرد مختصرجان و تنش را

تا ازخودش عریان شود و نان نگریزد

با گرگ عوض کرد شبی پیرهنش را

عریان شد وعریانی خود را خرد انگاشت

دیدند کلاغان هوسخوان بدنش را

درغرب‌ترین نقطه‌ی گندم شدن خاک

تاریک نوشتند به آدم کفنش را

این غرب رها مانده نه موسی‌ست نه عیسی

نیرنگ ببینید تمام چمنش را

ازمرد بتی ساخت تهی ! هرچه تهی‌تر

قربانی تن کرده رسوم و سننش را

آورد که تا دیده شود برسر بازار

درمعرکه‌ی گرم عموسام زنش را

بی غیرتی مرد و کالا شدن زن

بیچارگی عرضه و هرزه شدنش را

زن آن که دراندیشه دین خط امان دید

درمتن زمان حجب و حجاب و سخنش را

زن فاطمه و زینب و آسیه و مریم

پرورده مسیحا و حسین و حسنش را

زن نرگس و ریحانه‌ی گلخانه‌ی عترت

نازم نفس یوسف گل پیرهنش را

می‌آید و دنیا ادب اندیش ظهورش

ازکعبه اذان می‌شکفد آمدنش را

تا جان جهان مست عدالت شود وعشق

شیطان ببرد فتنه‌ی زاغ و زغنش را

می‌آید و این تازه‌ترین مژده‌ی دین است

آغازغدیری که شکوفا شدنش را

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم خرداد 1390ساعت 5:45 بعد از ظهر  توسط خليل عمراني  | 
 

تقدیم به استادم نصراله مردانی ققنوس شعر انقلاب

 

 مثل خودت غریب شده یاد واره ات

ایکاش می رسید طلوع دوباره ات

یادش به خیر اوج ستیغ سخن که بود

آرش ترین برای سخن راه چاره ات

ققنوس وار خاک وطن را قدم زدی

در آسمان روشن میهن ستاره ات

عشق وحماسه رابه هم آمیخت همتت

فردوسیانه تکیه زدی بر هزاره ات

قدر قیام نور تو رازیست ماندگار

در عرصه ی قیام حضورهماره ات

«خوننامه» ات‏که «آتش نی» درغزل‏گشود

«قانون عشق» شد به شهود اشاره ات

بعد از وقوع سرخ شهادت هنوز هم

می روید از نگاه افق استعاره ات

درکربلاچه‏گفت‏خدابادلت‏که مست

چشم  فرشته ها به نماز نظاره ات

از دشت شاعرانه‏ی نرگس عبورکرد

ای مسجد حماسه به شوق مناره ات

شعرت اذان‏عشق زمین بودومی رسد

با هر سپیده مثل طلوع دوباره ات

 

خلیل عمرانی(پژمان دیری)

   22/02/1390        

تهران             

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1390ساعت 10:2 قبل از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

بسمه تعالی

الی الشعب البحریني المظلوم و الشاعرة الثائرة آیات القرمزي .

<< ام البنین المنامة >>

 

لقد جرحت معرفتک

                      و جبهتک

التي هی ابحر عنوان لبلادي

                   لؤلؤة الخلیج الفارسي

الف و ثلاثمائة و خمسون

               آه...

                ازیلوا الجدران !

قد اشتاق قلبي الی قنادیل الجزیرة

و بساطة اکواخ اجدادي

              في المد ی البعید !

ازیلوا الجدران !

اصوات قد ضاعت في الزغارید

اید تتحول الی صراخ

و حناجر هی نهر للجروح المشتعلة !

اعصار لا

انتفاضة هی علی الطریق

لعلها صوتک

            آیات

               لعلها صوتک

المناظیر قد عمیت

و القنوات العمیلة

التي تتعلم درس العمالة و عیونها مغلقة !

لیثوال اخوتک

بصوتک الضائع

بالرصاص الامریکي !

و بالبارود الذي تفوح منه رائحة النفط

هدایا آل ابرهة !

اصرخي بقصائدک ... باختصار

من علی جمل آل خلیفة الدموي

لتبقي ام البنین کربلاء المنامة !

و تملئي مدنا بعد عاشوراء

                        من الحسین

اشعارک

           آیات

اکتبي اشعارک مقطعة ... مقطعة

لتشعلي الثورة في انهار فرات حولنا

                        و تحولیها الی علقمة ... علقمة

لتکن کل المناظیر عمیاء !

فها هنا

اخوتک

سلمان و سلمان الفارسي ..

قد صنعوا منارة من صوتک

لکل العالم

لترسل عباراتک الجریحة

کأذان الی الامم المتحدة !

هکذا ...فقد اصم النفط اذن مجلس الامن

و اعمت الصهیونیة

                    عین اوربا .

قصائدک آیات

قصائدک ارسلیها

العالم لیس امیرکا .. فقط

و اسرائیل لا وجود لها .. و لم تکن  .. !

العالم سوف یسمع قصائدک

و جروح زملائک المناضلین

و غربة شهداء بلادک

الذین تعاملوا مع الخناجر اعواما

الغد لقصائدک

              آیات

                   اصرخي بقصائدک !                   

 

 

من الشاعر خلیل عمرانی (دیری)

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اردیبهشت 1390ساعت 8:52 بعد از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

ام البنین منامه

 

 آشنایی‏ات زخم خورده است

                                 و پیشانی‏ات

  که دریایی‏ترین نشانی سرزمین من است.

                                      ـ مروارید خلیج فارس ـ

هزار و سیصدوپنچاه

                              آه ...

                                     دیوارها را بردارید!

دلم برای فانوس‏های جزیره تنگ شده است

و سادگی کپرهای نیاکانم

                                    در دور دست.

دیوارها را بردارید

صداهایی در هلهله گم شده‏اند

دست‏هایی که فریاد می‏شوند

و حنجره‏هایی که رودخانه‏ی زخم‏های شعله‏ورند!

طوفانی نَه .

   طغیاله‏ای در راه است

شاید صدای تو باشد

                           آیات !

                              شاید صدای تو باشد.

دوربین‏ها کور شده‏اند

و شبکه‏های وابسته

که چشم بسته مشق مزدوری می‏کنند.

نا برادرانت

گم شدن صدایت را جشن می‏گیرند

با گلوله‏های آمریکایی

و باروت‏هایی که بوی نفت می‏دهد

                                            سوغاتی آل ابرهه.

قصیده‏هایت را مختصر فریاد بزن

از جمل خونین آل خلیفه

تا ام‏البنین کربلای منامه بمانی

و مدینه‏های پس از عاشورا را

                                         از حسین لبریز کنی .

شعرهایت را

                  آیات

شعرهایت را بریده بریده قصید کن

تا فرات‏های پیرامون را

                             علقمه علقمه بشورانی .

بگذار تمام دوربین‏ها کور باشند

اینجا

برادرانت

سلمان‏های فارسی

از صدایت مناره‏ای ساخته‏اند

برای تمام جهان

تا واژه‏های زخمدارت

در هیأت اذان به سازمان ملل صادر شود .

آنچنان که نفت گوش شورای امنیت را پر کرده است .

و صهیونیسم

                   چشم اروپا را .

قصیده‏هایت را  آیات

قصیده‏هایت را صادر کن

جهان فقط آمریکا نیست

و اسرائیل که نیست و نبوده است!

جهان قصیده‏های تو را خواهد شنید

و زخم‏های همر‏زمانت

و غربت شهیدان سرزمینت

                                     که سال‏ها با خنجرها مدارا کردند .

فردا از آن قصیده‏های توست

                                        آیات .

                                               قصیده‏هایت را فریاد کن !

 

   

                                                                            

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:10 قبل از ظهر  توسط خليل عمراني  | 

 

به نام خدا

 شاهد و مشهود

 

چند روزی فتنه خاموشی گرفت

لحظه‌ها رنگ فراموشی گرفت

فتنه در پندارها خاموش شد

کومه‏ی بیدارها خاموش شد

باز خام ساعت راحت شدیم

طبق عادت وارد عادت شدیم

زندگی کردیم در نان و عسل

فارغ از نیرنگ اصحاب جمل

بی خبر از همسفرها زیستیم

بر مراد فتنه‏گرها زیستیم

صوت قرآن باز رفت از یادمان

دیده شد در آسمان فریادمان

از ولی یک کوچه بالاتر شدیم

چشم دل بستیم و چشم سر شدیم

یک نفر با یک نفر دیدار کرد

غفلت ما فتنه را بیدار کرد

باز شد در خون حساب تازه‏ای

فتنه با رنگ و لعاب تازه‏ای

تا مگر محمود را بر هم زند

شاهد ومشهود را بر هم زند

از دوسو آغاز شد بیرون در

فتنه‏گر همساز شد با فتنه‏گر

ای برادر فتنه را باور مکن

این کلاه صد منی را سر مکن

حیله‏ها از کوچه‏ی نان می‏رسد

از چپ‏و از راست شیطان می‏رسد

از تو می‏خواهد ز خود بیگانگی

ای دریغا دشمن آن هم خانگی

فتنه شد شاید تو از خط بگذری

شاید از خط ولایت بگذری

چشم دل وا کن ولایت را ببین

از بدایت تا نهایت را ببین

باز کن چشم ای دل آزادمان

تا نسازد فتنه دشمن شادمان

توهمان محمود میدان دیده‏ای

پیش از این فهمیده را فهمیده‏ای

پیش از این احزاب مغلوب تو شد

فتنه‏ی اصحاب مغلوب تو شد

باز هم محمود روح‏الله باش

با ولایت با علی همراه باش

در طریق عشق شیطان را بسوز

دشمن پیدا و پنهان را بسوز

ابتدای راه کوتاهی مکن

یا زبانم لال! خودخواهی مکن

اول راه است میدان دار باش

یار مولا ‏ باش و مولا  یار باش

ما تو را در خط رهبر یافتیم

در مسیر سرخ باور یافتیم

با تو در این راه همپیمان شدیم

در تب و تاب عدالت جان شدیم

باز هم ما‏ییم و میدان یا علی!

وارث خون شهیدان یا علی!

باز دشمن را پشیمان می‏کنیم

با علی تجدید پیمان می‏کنیم

 

 

 

 

 

خلیل عمرانی (پژمان دیّری)

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم اردیبهشت 1390ساعت 11:29 بعد از ظهر  توسط خليل عمراني  |